موضع امریکا و آینده مبهم ناتو
 
اکنون آینده ناتو با ابهام بیشتری رو به رو شده است؛ سازمانی که نماد قدرت نظامی غرب و پاسدار اصلی ارزش های غربی به حساب می آمد، اینک در آستانه تلاشی و فروپاشی قرار گرفته است.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۸ دلو ۱۳۹۵ ساعت ۱۸:۰۴
کد مطلب: 91364
 
موضع امریکا و آینده مبهم ناتو
 


جنرال جیمز متیس؛ وزیر دفاع امریکا گفته است که اگر متحدان امریکا در ناتو هزینه‌های نظامی خود را افزایش ندهند امریکا "تعهد خود به ناتو را تعدیل خواهد کرد".
او این موضع دونالد ترامپ؛ رئیس جمهور امریکا را تکرار کرد که دیگر اعضای ناتو باید هزینه‌های دفاعی بالاتری بپردازند. او در عین حال ناتو را "سنگ بنای اساسی" همکاری میان امریکا و اروپا توصیف کرد.
جنرال متیس روز چهارشنبه برای اولین بار از زمان عهده‌دار شدن وزارت دفاع امریکا با وزرای دفاع کشورهای عضو ناتو دیدار کرد.
او در مقر ناتو در بروکسل گفت:"مالیات دهنده امریکایی دیگر نمی‌تواند یک سهم نامتناسب برای دفاع از ارزش‌های غربی را بپردازد..... نمی‌شود امریکایی‌ها بیشتر از خود شما نگران امنیت و آینده فرزندان شما باشند."
دونالد ترامپ در دوران تبلیغات انتخاباتی گفته بود که اگر اعضای ناتو "سهم منصفانه‌ای" از هزینه‌های دفاعی را نپردازند ممکن است امریکا از آنها دفاع نکند.

موضعگیری وزیر دفاع امریکا در ادامه یکی دیگر از وعده های بحث برانگیز انتخاباتی دونالد ترامپ قابل ارزیابی است که گفته بود دیگر اعضای ناتو باید هزینه های بیشتری را در پیشبرد امور این سازمان نظامی بر عهده بگیرند تا مالیات دهندگان امریکایی بیش از این مجبور نباشند، هزینه امنیت کشورهای دیگر را زیر عنوان متحدان امریکا پرداخت کنند.

این موضعگیری جنرال جیمز متیس در عین حال، نفی کننده تأکیدهای مکرر هفته های اخیر مقام های مختلف دولت امریکا است که بر تعهد خود نسبت به ناتو و دفاع از امنیت متحدان اروپایی خویش تأکید کرده بودند؛ تأکیدهایی که البته شاید در کوتاه مدت به مثابه یک تسکین دهنده آرامبخش عمل کرده باشد؛ اما هرگز از نگرانی های عمده کشورهای بزرگ عضو ناتو در اروپا در درازمدت نخواهد کاست.

با این وصف، موضع گیری تازه وزیر دفاع امریکا می تواند به تمامی شایعات، گمانه زنی ها و امیدهای واهی رهبران اروپایی در مورد تجدید تعهد امریکا نسبت به ناتو، نقطه پایان بگذارد و این حقیقت تلخ را برای آنها ثابت کند که امریکای به رهبری ترامپ، متفاوت از امریکایی است که ناتو را به عنوان اصلی ترین پایگاه قدرت و سلطه نظامی خود در اروپا و سایر جهان به شمار می آورد و بر پایه همین دیدگاه، نسبت به حمایت همه جانبه و قوی از آن، همواره متعهد و ثابت قدم و یک گام پیشتر از دیگر اعضای این سازمان بود.

اکنون آینده ناتو با ابهام بیشتری رو به رو شده است؛ سازمانی که نماد قدرت نظامی غرب و پاسدار اصلی ارزش های غربی به حساب می آمد، اینک در آستانه تلاشی و فروپاشی قرار گرفته است.

ترامپ مدعی است که هزینه های گزافی را که امریکا به منظور حمایت از متحدان خود و تأمین امنیت آنها در برابر تهدیدهای خارجی بالقوه پرداخت می کند، می توان صرف ایجاد و توسعه زیرساخت ها در داخل امریکا کرد و به وضعیت فاجعه بار فقر، اختلاف طبقاتی، بیکاري، رکود، هزینه های بهداشت و درمان، آموزش و ارتقای توانمندی های داخلی ایالات متحده اختصاص داد؛ اموری که به باور ترامپ، در طول این سال ها به صورت سازمان یافته از جانب «سیستم» سیاسی مسلط بر مقدرات امریکا نادیده گرفته شده و به مدد تبلیغات رسانه ای و بازی های سیاسی، انکار شده اند.

با این حال، این تصمیم در ابعاد جهانی برای امریکا هم خالی از خطر نیست. امریکا با کاهش تعهد خود نسبت به ناتو و امنیت کشورهای متحدش در اروپا و سایر بخش های جهان، عملا اقدام به یک عقب نشینی استراتژيک می کند. این یعنی پایان عصر کوتاه سیطره جهانی ایالات متحده و فرجام نه چندان خوشایند جهان تک قطبی.

وقتی ابرقدرتی اینگونه از عرصه مسایل و مناسبات امنیت بین المللی دامن برمی چیند و عقب می نشیند و به جای آن، به مسایل و مشکلات و بحران های فراگیر داخلی خود می پردازد، نخستین پیامد این امر، سلب یا واگذاری امتیاز ابرقدرت بودن است.

برای امریکا به ویژه در شرایطی که اروپا و ناتو به صورت روزافزونی با چالش قدرت گیری هماوردطلبانه روسیه مواجه است، این فرایند سر یع تر و ملموس تر اتفاق خواهد افتاد؛ زیرا روسیه از مدت ها پیش با مانورهای نظامی و نمایش قدرت های عمدی در حریم امنیتی اروپا، ناتو و اتحادیه را به چالش فراخوانده است و این رویکرد با پیروزی یک فرد به ظاهر همسو با مسکو در واشنگتن، نه تنها متوقف نشده؛ بلکه با شجاعت و جدیت بیشتری ادامه پیدا خواهد کرد.

بنابراین، در صورت عقب نشینی امریکا از ناتو و اروپا، روسیه آماده است تا به سرعت جای خالی ایالات متحده را پر کند و چتر امنیتی خود را بر فراز اتحادیه بگسترد. در این زمینه از هم اکنون تمایلات پیدا و پنهانی در میان کشورهای کوچک تر عضو ناتو و اتحادیه اروپا به سمت روسیه، در حال قوت گرفتن است و این امکان کاملا وجود دارد که به محض کمرنگ شدن سایه سلطه امریکا بر فراز اروپا، موجی از روسی گرایی، سراسر قاره سبز را فراخواهد گرفت.
محمدرضا امینی- خبرگزاری جمهور
Share/Save/Bookmark