خبرگزاری جمهور ولایت غور- در تازهترین نمونه از فروپاشی اخلاقی و ساختاری نظام آموزشی افغانستان تحت سلطه طالبان، ویدیویی تکاندهنده در شبکههای اجتماعی منتشر شده که لحظههای دلخراش شکنجه یک کودک دانشآموز در آموزشگاه خصوصی هریرود را به تصویر میکشد؛ صحنهای که بار دیگر زنگ خطر را در مورد وضعیت بحرانی آموزش و پرورش در کشور به صدا درآورده است.
براساس گزارشهای محلی، مسئولان آموزشگاه هریرود — که همزمان مدیریت یک مکتب خصوصی در شهر فیروزکوه، ولایت غور را نیز برعهده دارند — از خشونت فیزیکی به عنوان "روش تربیتی" استفاده میکنند؛ روشی که نه تنها غیراخلاقی و غیرقانونی، بلکه در تضاد کامل با اصول تربیتی و روانشناسی کودک است.
این نخستینبار نیست که چنین مسائلی رخ میدهد. پیش از این نیز موارد مشابهی در سایر مرکز آموزشی از جمله اخیرا در کوثر دانش در کابل گزارش شده بود، جایی که دانشآموزان هدف تنبیههای بدنی شدید قرار گرفتهاند.
روان شناسان اما میگویند، کودکانی که در چنین محیطهایی قرار میگیرند، دچار زخمهای روانی عمیقی میشوند که آثار آن تا سالها باقی میماند؛ از اختلالات اضطرابی و افسردگی گرفته تا کاهش اعتماد به نفس و افت تحصیلی.
سیستم آموزش خشونتمحور نه تنها آینده کودکان را تباه میکند، بلکه بذر ترس، انزوا و خشم را در روان نسل آینده میکارد.
در همین حال، دیدهبان حقوق بشر در گزارش ماه قوس ۱۴۰۲ هشدار داده بود که طالبان نهتنها به صورت سیستماتیک دختران را از آموزش محروم کردهاند، بلکه در مکاتب پسرانه نیز وضعیت بهمراتب وخیمتر شده است.
این گزارش نشان میدهد که پس از منع تدریس زنان در مکاتب پسرانه، کیفیت آموزش سقوط کرده و به جای تدریس مؤثر، تنبیه بدنی جایگزین گفتوگو و تربیت علمی شده است.
در حالیکه جهان نگران آینده تحصیل دختران در افغانستان است، باید پرسید: آیا چیزی از آموزش برای پسران نیز باقی مانده است؟ یا تنها قالبی از یک سیستم خشونتزده به نام "مکتب" برجا مانده که جز شلاق و زخم، هیچ درسی به کودکان نمیدهد؟
خبرگزاری جمهور- ولایت غور