سیانان به نقل از مقامات امریکایی دخیل در مذاکرات با طالبان نوشت که این گروه تلاشهای خود برای جلب رضایت ترامپ را افزایش داده و برای برقراری روابط رسمی با دولت ترامپ و ایجاد دفتر سیاسی در امریکا، تلاش میکند.
منابع آگاه اما گفتهاند که ایالات متحده همچنان طالبان را یک «سازمان تروریستی» میشناسد.
یک مقام امریکایی مذاکرات دولت ترامپ با طالبان را مقدماتی خوانده و گفته است: «مسیر مثبتی وجود دارد و اگر آنها در این مسیر حرکت کنند، ما نیز همین کار را خواهیم کرد.»
این مقام امریکایی همچنین گفت: «احتمال تحولات منفی را هم نباید نادیده گرفت» و تأکید کرده که عادیسازی روابط در آینده نزدیک قابل انتظار نیست.
بر این اساس به نظر میرسد که امریکا به طور محتاطانهای در حال نزدیک شدن به طالبان است؛ اما این اقدام را در راستای منافع خود انجام میدهد و مایل نیست که فراتر از آنچه منافع ایالات متحده اقتضا میکند با طالبان تعامل کند، آرزوها و چشمداشتهای رژیم طالبان را محقق سازد و بدون کسب امتیازات مضاعف به رژیم طالبان امتیاز بدهد.
به عنوان نمونه، آزادی زندانیان امریکایی از زندانهای طالبان شاید برای دولتمردان ترامپ یک هدف کوتاه مدت باشد و آنها برای تحقق این هدف حاضر باشند به طالبان چراغ سبز نشان دهند، خود را برای تعامل با این رژیم جدی جلوه دهند و حتی بخشی از فشارهای مالی و اقتصادی ناشی از قطع کمکهای خارجی و تحریم های یکجانبه علیه رژیمهای متخاصم از سوی دولت ترامپ را موقتاً به حالت تعلیق درآورند.
اما همانگونه که منابع آگاه به مذاکرات دوجانبه امریکا و طالبان نیز اذعان کردهاند از نظر دولتمردان حاکم بر واشنگتن، طالبان همچنان یک سازمان تروریستی است که تا دیروز با شعار جهاد با کافران و نبرد علیه نیروهای اشغالگر امریکایی و دولت دست نشانده واشنگتن در کابل میجنگیدند و دست به خونینترین حملات تروریستی میزدند.
بنابراین بدیهی است که از نظر دولتمردان ترامپ که شماری از آنها کهنه سربازان ارتش امریکا هستند که دیروز سابقه خدمت در جنگ افغانستان را داشتند و امروز پستهای کلیدی امنیتی را در کابینه ترامپ تصاحب کردهاند، طالبان حاکم بر افغانستان که به طور مذبوحانهای برای عادی سازی رابطه با واشنگتن تقلا میکنند، همان تروریستهای بیرحم و بدنام دیروز هستند که به خون سربازان امریکایی تشنه بودند و متحدان افغان آنها را بیرحمانه به خاک و خون میکشاندند.
با این حال اما هیچ اطمینانی وجود ندارد که موضعگیریهای خصمانه و تهدیدآمیز مقامات دولت امریکا علیه رژیم طالبان، رؤوس اساسی سیاست خارجی ایالات متحده نسبت به افغانستان تحت سیطره این رژیم را تشکیل دهد و ترامپ و دستیاران و مشاوران سیاسی و امنیتی و نظامی او تحت تاثیر این مواضع از هرگونه تعامل با رژیم طالبان پرهیز کنند، آن را یک تهدید تروریستی برای منافع حیاتی و راهبردی ایالات متحده در منطقه و جهان به شمار آورند و به جز آزادی زندانیان امریکایی از بند طالبان، هیچ مطالبه دیگری از رژیم حاکم نداشته باشند.
امریکاییها پیش از این بارها نشان دادهاند که برای تامین و تحقق منافع خود به سادگی تعهداتشان را فراموش میکنند، پیمانهایشان را زیر پا میگذارند و آشکارا برخلاف آن عمل میکنند.
از جانب دیگر، ترامپ بارها نشان داده است که یک سیاستمدار اهل معامله است؛ کسی که به باور منتقدانش با سیاست و حکمرانی نیز به عنوان یک تاجر املاک برخورد میکند و همین رویکرد موجب میشود که او حتی با بدنامترین گروههای تروریستی و سرکوبگرترین رژیمهای سیاسی نیز وارد معامله شود تا اهداف استراتژیک امریکا را به هر قیمتی تامین کند.
این قاعده که در دوره اول حاکمیت ترامپ در قالب رفاقت شخصی او با دیکتاتور کوریای شمالی اعمال شد، در دوره دوم میتواند به عادی سازی روابط امریکا با رژیم طالبان و تروریستهای ۱۰ میلیون دالری اف بی آی که اکنون حاکمان واقعی کابل هستند منجر شود.
در نقطه مقابل اما به نظر میرسد که راه طالبان برای عادیسازی رابطه با امریکا دشوارتر از دولتمردان ترامپ است. رهبران طالبان که طی دهها سال گذشته با شعار «جهاد علیه کافران» و استقرار «نظام اسلامی» هزاران نفر را به کشتن داده و دهها هزار مسلمان بیگناه را قربانی کردهاند، اکنون باید به تروریستهایی وفادار به خود توضیح دهند که چگونه دشمنی که تا دیروز علیه آن اعلام جهاد کرده بودند و تروریستهای جوان را برای مقابله با آن و متحدان محلیشان، گروه گروه به کشتن میدادند، امروز برای عادی سازی رابطه با آن مذبوحانه تلاش میکنند و به منظور دستیابی به این هدف حتی خون تروریستهای کشته شده در مسیر «جهاد علیه کفار» را نیز پایمال میکنند.
درست به همین دلیل است که از نظر آگاهان امنیتی در صورت عادیسازی رابطه میان طالبان و امریکا این اقدام، بستری مساعد را برای سربازگیری تروریستهای تکفیری رقیب طالبان از میان اعضای این گروه و افراد مستعد تروریزم و افراطگرایی در افغانستان و منطقه علیه رژیم حاکم فراهم خواهد کرد و نیروهای اهریمنی مانند داعش و سایر گروههای تکفیری و تروریستی با تاکید بر اینکه طالبان از مسیر «جهاد» منحرف شده، آرمانهای جهادی خود را پشت سر گذاشته و با بزرگترین دشمن اسلام و مسلمانان دست دوستی داده اند، از این رویداد برای توسعه تروریزم، تقویت صفوف گروههای تروریستی و تکفیری و در نتیجه راه اندازی امواج تازه خونریزی و خشونت در افغانستان بهره خواهند برد.
عبدالمتین فرهمند - جمهور