نشست مسکو و چشم انداز صلح در غیاب امریکا
 
غیبت امریکا در این نشست، همچنان به عنوان یک نقطه تاریک در برابر چشم انداز دستاوردهای آتی این محور قرار دارد. روشن نیست که روسیه چه برنامه ای در این زمینه دارد و اینکه نظر سایر اعضای این محور در این خصوص چه خواهد بود.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۲۴ دلو ۱۳۹۵ ساعت ۱۸:۳۵
کد مطلب: 91228
 
نشست مسکو و چشم انداز صلح در غیاب امریکا
 


نشست شش کشور منطقه درباره صلح افغانستان تا سه روز دیگر در مسکو برگزار می شود.
ویکاس سوآراپ؛ سخنگوی وزارت خارجه هند می گوید که یکی از مقام های هندی به نمایندگی از این کشور در نشست چین، ایران، پاکستان، افغانستان، روسیه و هند که به میزبانی مسکو برگزار می شود، شرکت خواهد کرد.
سوآراپ گفت: «ما خوشحالیم از دعوت روسیه برای مشاوره که قرار است در مسکو درباره افغانستان به تاریخ ۱۵ فبروری سال روان میلادی برگزار می شود. ما مشتاقانه منتظر این فرصت ارزشمند برای بحث با کشورهای دیگر منطقه در مورد تمامی اوضاع افغانستان هستیم.»
این در حالی است که روز پنجشنبه جنرال جان نیکلسون؛ فرمانده نیروهای خارجی در افغانستان، گفت:«پاکستان، روسیه و ایران که هنوزهم به طالبان مشروعیت می‌بخشند و از طالبان پشتیبانی می‌کنند، تلاش‌های حکومت افغانستان را در ساختن یک افغانستان باثبات تضعیف می‌کنند. روابط مغلق ما با پاکستان، به یک بازنگری جامع نیاز دارد.»

با وجود آنکه غیبت امریکا در نشست مسکو می تواند چشم انداز آینده صلح افغانستان از رهگذر برپایی چنین نشست هایی را تحت الشعاع قرار دهد؛ اما گسترده تر شدن اضلاع شرکت کننده در این نشست به ويژه حضور نماینده ای رسمی و باصلاحیت از سوی دولت افغانستان، می تواند به این نشست، اعتبار و اهمیت بیشتری اعطا کند؛ درست همان چیزی که مسکو در حال حاضر به شدت به آن نیاز دارد.

روسیه می خواهد سلسله نشست هایی که با مدیریت و ابتکار عمل مسکو درباره صلح و مبارزه با تروریزم در افغانستان برگزار میشود، به عنوان یک حرکت جدی در عرصه منطقه ای به رسمیت شناخته شود و این امر، در قدم اول نیازمند مشروعیت و اعتبار بخشیدن به این حرکت از سوی دولت ملی افغانستان است.

این در حالی است که پیش از این، واکنش دولت و دستگاه دیپلماسی افغانستان به نشست مسکو که با حضور اضلاع محدود شامل پاکستان، روسیه و چین، برگزار شده بود، منفی و بدبینانه بود و به همین دلیل، کسی انتظار نداشت محور صلح مسکو، در نهایت بتواند به عنوان یک مسیر مهم و جدی، راه تازه ای در عرصه صلح افغانستان باز کند.

اتکای یکجانبه روسیه، چین و پاکستان بر طالبان و عدم عنایت کافی آنها به دولت افغانستان به عنوان نماینده مشروع، رسمی و انحصاری مردم افغانستان هم بحث دیگری بود که چشم انداز فراروی محور مسکو را تاریک می نمود.

اینک اما در نتیجه سفر اخیر وزیر امور خارجه افغانستان به روسیه به نظر می رسد پیشرفت های مهمی در این زمینه به دست آمده است. یکی از این پیشرفت ها، تواق بر سر حضور نماینده افغانستان در نشست آتی محور مسکو است. موضوع دوم، توسعه اضلاع شرکت کننده در این نشست از سه کشور به شش کشور می باشد که شامل قدرت های مهم و مؤثر منطقه ای می شود.

در این میان، غیبت امریکا در این نشست، همچنان به عنوان یک نقطه تاریک در برابر چشم انداز دستاوردهای آتی این محور قرار دارد. روشن نیست که روسیه چه برنامه ای در این زمینه دارد و اینکه نظر سایر اعضای این محور در این خصوص چه خواهد بود.
آیا مسکو مایل است که تجربه ای که در مورد سوریه به عمل آورد را این بار درباره افغانستان نیز به کار بگیرد یا نه در ادامه راه، تلاش برای جلب نظر مساعد امریکا هم صورت خواهد گرفت؟

آنچه اکنون جریان دارد چیزی جز استفاده از تجربه سوریه در مورد افغانستان نیست؛ اما مسکو همچنان امیدوار است که ترامپ خط و مشی خود درباره آینده افغانستان را اعلام کند تا مشخص شود که آیا در چارچوب رویکرد رسمی دولت مسلط بر واشنگتن، جایی برای روسیه و سایر بازیگران قدرتمند شامل محور مسکو در آینده صلح و جنگ افغانستان هم وجود دارد یاخیر.

شکی وجود ندارد که روسیه برخلاف سوریه و سایر عرصه ها، در مورد افغانستان، مایل نیست مستقلانه عمل کند و در برابر امریکا و ناتو ظاهر شود؛ زیرا در افغانستان، برخلاف سایر موارد، عرصه برای قدرت نمایی و بازی مستقلانه مسکو، بسیار تنگ است. دولت مستقر در کابل، به شدت متمایل به غرب است و فرماندهان جهادی همسو با بلوک شرق هم به اندازه کافی قدرت و اثرگذاری سیاسی و نظامی ندارند تا بتوانند به عنوان پیاده نظام کرملین در عرصه صلح و سیاست و جنگ با تروریزم در افغانستان، عمل کنند. طالبان هم که به مثابه محور جدید متحد مسکو عنوان می شوند، هنوز در مرحله آزمون و خطا هستند و اثبات اینکه آنها در نهایت میان منافع متضاد شان در رابطه با امریکا، روسیه و سایر بازیگران کوچک دیگر چون اعراب، پاکستان، چین و... کدامیک را برخواهند گزید، نیاز به زمان زیادی دارد؛ افزون بر اینکه تصور نمی شود این گروه، از یک رهبری منسجم و یکدست در خصوص حمایت یا ضدیت از این یا آن قدرت خارجی برخوردار باشد.
محمدرضا امینی- خبرگزاری جمهور
Share/Save/Bookmark