مجاهدین، نگران نزدیکی روسیه و طالبان
 
اسماعیل خان نخستین فرمانده مهم مجاهدین است که از نزدیکی روسیه به طالبان، انتقاد و از تبعات خطرناک ناشی از این امر، صریحا ابراز نگرانی می کند.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۴ جدی ۱۳۹۵ ساعت ۲۰:۲۵
کد مطلب: 89640
 
مجاهدین، نگران نزدیکی روسیه و طالبان
 

محمداسماعیل؛ فرمانده پیشین جهادی در گفتگو با یکی از رسانه ها با اشاره به پیامدهای نزدیکی گروه طالبان و روسیه گفته است که این روابط افغانستان را به سوی بحران خطرناکی سوق خواهد داد.
وی می گوید که اگر حکومت وحدت ملی به کمک مردم و سران برجسته کشور این بحران را مدیریت نکند افغانستان به سوریه دوم مبدل خواهد شد.
اسماعیل خان گفت نزدیکی روسیه با طالبان، نشانه سرآغاز فصل تازه جنگ و ویرانگری در کشور است.

او می گوید که افغانستان بسوی یک بحران خطرناک به پیش می رود و سران حکومت در مدیریت این بحران ناکام بوده اند. وی تأکید کرد که سیاست های ناکام حکومت سبب شده تا کشورهای بزرگ منطقه علیه افغانستان متحد شوند.

او به حکومت پیشنهاد کرد که "هرچه زودتر با یک بسیج ملی توسط شخصیت های ملی این سرزمین، از بحران جدی تری که در سال آینده در انتظار ما خواهد بود افغانستان را نجات دهد."

اسماعیل خان نخستین فرمانده مهم مجاهدین است که از نزدیکی روسیه به طالبان، انتقاد و از تبعات خطرناک ناشی از این امر، صریحا ابراز نگرانی می کند.
اینکه چرا باید یک فرمانده جهادی و اساسا طیفی به نام مجاهدین، از ارتباط طالبان و روسیه، نگران باشد، به نظر می رسد دلایل و انگیزه های زیادی می تواند مطرح باشد.

نخستین دلیل این امر، این است که نیرویی به نام مجاهدین از آنجایی که نخستین بار در زمان جهاد مردم افغانستان بر علیه قدرت اشغالگر شوروی و رژيم های کمونیستی مورد حمایت آن در کابل، شکل گرفت،‌ به صورت سنتی نسبت به هر تحرک روسیه در افغانستان، حساس است و حاضر نیست شاهد بازگشت دوباره روسیه به بازی های سیاسی و امنیتی افغانستان، تحت هر پوشش و پیرایه ای باشد.
از این زاویه، نگرانی اسماعیل خان نیز در نخستین نگاه، از منظر یک فرمانده جهادی ضد روسیه، ابراز شده است.

موضوع دوم، رابطه تنش آلود و خصمانه مجاهدین با طالبان است. دورانی که امروزه از آن به عنوان «مقاومت» نام برده می شود، یادآور پایداری مجاهدینی است که روزگاری در برابر ارتش سرخ شوروی و مزدوران وطنی آنها در قالب «جهاد» ایستادند و سپس، با ظهور طالبان با حمایت های وسیع و صریح پاکستان، اعراب، امریکا و سایر قدرت ها، در پوشش حرکتی موسوم به «مقاومت» در قبال تحریک طالبان، صف آرایی کردند و مانع از سقوط کامل دولت اسلامی افغانستان به رهبری برهان الدین ربانی و زوال نمایندگی مشروع آن در عرصه بین المللی شدند.

ضدیت مجاهدین با طالبان، حتی در دوران جدید و پس از سقوط رژيم طالبان و روی کار آمدن نظام سیاسی کنونی نیز استمرار پیدا کرد و این طیف سیاسی- امنیتی، بارها نگرانی های خود را در مورد روند مبهم صلح، آینده سیاسی طالبان و زد و بندهای آشکار و پنهان این گروه با قدرت های مهم و مطرح منطقه ای و بین المللی ابراز داشته است.

با توجه به این تحلیل، نگرانی اسماعیل خان از برقراری ارتباط روسیه با طالبان، به یک معنا نگرانی کلیت طیفی سیاسی به نام مجاهدین است و اینکه او هشدار می دهد که نزدیکی روسیه و طالبان، زمینه ساز تبدیل افغانستان به سوریه دوم خواهد شد، به طور ضمنی، حامل این پیام هشدارآمیز هم هست که در صورت قدرت گیری دوباره طالبان این بار با پشتیبانی نظامی و مالی روسیه، مجاهدین همچنان آماده اند تا بار دیگر به مصاف طالبان و روسیه بروند و این، به خودی خود، زمینه ساز بروز ناامنی ها و جنگ های خونین بیشتر شبیه آنچه در سوریه جریان دارد، خواهد شد.

عامل سومی که به احتمال زیاد، نگرانی این فرمانده مجاهدین در قبال نزدیکی روسیه و طالبان را برانگیخته است، احساس هراس از به حاشیه رانده شدن مجاهدین در بازی های سیاسی و تحلیل رفتن قدرت و نقش آفرینی استراتژيک این نیروی سابقا قدرتمند سیاسی در تصمیم سازی های سرنوشت ساز مرتبط با حیات سیاسی و امنیتی افغانستان می باشد.

پیش از این هم نگرانی های مشابهی را از زبان اسماعیل خان در خصوص ظهور داعش در افغانستان و اعلام آمادگی او به نمایندگی از مجاهدین برای مبارزه با این خطر نوظهور، شاهد بوده ایم که یکی از اصلی ترین انگیزه های این فرمانده جهادی از طرح این مسأله، علاقه و تلاش ضمنی مجاهدین برای بازیافت قدرت رو به کاهش خود در عرصه های سیاسی و امنیتی بود.

تلاشی که سرانجام به شکست انجامید و حکومت، بی اعتنا به این نگرانی ها، در موضعی مبهم و پرسش برانگیز، به یک مبارزه غیر جدی با داعش بسنده کرد؛ ظاهرا به این دلیل که خطر قدرت گیری دپباره مجاهدین را جدی تر از خطر ظهور داعش به حساب آورد.

بنابراین، اکنون به نظر می رسد مجاهدینی که پیش از این، انتظار داشتند در برابر داعش، از امکانات و حمایت های دشمن سابق خود روسیه، بهره مند شوند، با نزدیک شدن روسیه به طالبان، بیش از گذشته، احساس حاشیه نشینی و انزوا می کنند و همین، یکی دیگر از عوامل و انگیزه های نگرانی و هراس اسماعیل خان به حساب می آید.

اما آیا تضمینی وجود دارد که حکومت برای خنثی کردن توطئه های روسیه، از پتانسیل های مجاهدین استفاده می کند؟
سیدعلی حسینی- خبرگزاری جمهور
Share/Save/Bookmark