جنرال جدید، امیدهای نو
 
در پاکستان، فرمانده نیروی زمینی ارتش، قدرتمندترین مقام نظامی آن کشور به حساب می آید و از آنجایی که ارتش به صورت سنتی، بر سیاست و حکومت نیز استیلای همه جانبه دارد، فرمانده نیروی زمینی ارتش، عملا قدرتی فراتر از رییس جمهور و سایر دستگاه های اجرایی ملکی و نظامی پاکستان دارد.
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۳ جدی ۱۳۹۵ ساعت ۱۸:۴۱
کد مطلب: 89591
 
جنرال جدید، امیدهای نو
 


جنرال قمر جاوید باجوا؛ فرمانده ارتش پاکستان که به مناسبت سال نو میلادی با رهبران حکومت افغانستان تماس تلفنی گرفته بود، متعهد شد که با افغانستان برای برقراری و تأمین صلح، همکاری کند.

جنرال جاوید باجوا که به تازگی فرماندهی ارتش پاکستان را به دست گرفته، در تماس تلفنی با اشرف غنی، عبدالله عبدالله و جنرال قدم شاه شهیم؛ رئیس ستاد ارتش تأکید کرد که صلح در دو کشور برای ثبات منطقه با اهمیت است.

آصف غفور؛ سخنگوی ارتش پاکستان گفته که در این تماس تلفنی، رئیس جمهوری افغانستان از رئیس ارتش پاکستان برای سفر به کابل دعوت کرده؛ اما یک سخنگوی ریاست جمهوری گفته که رئیس جمهور افغانستان پیشنهاد جنرال باجوا مبنی بر "طرز جدید کاری و سفر به افغانستان، منوط بر عملی سازی تعهدات پاکستان، گامی نیک دانسته است."

صرفنظر از اینکه مقام های دولت افغانستان از فرمانده جدید ارتش پاکستان برای سفر به کابل دعوت کرده اند و یا او خود نسبت به این امر، ابراز علاقه و آمادگی کرده، صرف تمایل و اشتیاق مقام های کابل برای میزبانی از فرمانده جدید نیروهای ارتش پاکستان، به معنای آن است که انتصاب فرمانده جدید ارتش پاکستان، امیدهای تازه ای را در کابل به وجود آورده است و مقام های حکومت افغانستان، انتظار دارند وعده هایی را که راحیل شریف در راستای «مبارزه مشترک با تروریزم» و کمک به تأمین صلح و ثبات در افغانستان و منطقه داده بود، جنرال قمر جاوید باجوا، عملیاتی کند.

در پاکستان، فرمانده نیروی زمینی ارتش، قدرتمندترین مقام نظامی آن کشور به حساب می آید و از آنجایی که ارتش به صورت سنتی، بر سیاست و حکومت نیز استیلای همه جانبه دارد، فرمانده نیروی زمینی ارتش، عملا قدرتی فراتر از رییس جمهور و سایر دستگاه های اجرایی ملکی و نظامی پاکستان دارد.

در گذشته، این امر در پوشش کودتاهای نظامی فرماندهان ارتش بر علیه حکومت های غیر نظامی پاکستان نمود پیدا می کرد؛ اما در پی روی کار آمدن نخستین حکومت برآمده از انتخابات در آن کشور، برای اولین بار، انتظار می رفت از نقش تعیین کننده و حیاتی فرمانده ارتش در معادلات سیاسی به ویژه در عرصه سیاست خارجی پاکستان کاسته شود؛ اما با این حال، به باور کارشناسان پاکستانی، جنرال راحیل شریف، اگرچه در عمل به ظاهر دموکراتیک و غیر نظامی حکومت پاکستان، وفادار ماند و مانند سایر اسلاف خود، دست به کودتای نظامی علیه حکومت نزد؛ اما در عمل، همه راه ها همچنان به او ختم می شد و این او بود که تعیین کننده مسیر و خط و مشی اصلی سیاست داخلی و خارجی پاکستان به حساب می آمد.

به همین دلیل، کابل در زمان قدرت آقای شریف، چندین بار میزبان او بود تا از این رهگذر، رهیافتی برای مسأله تروریزم و تأمین صلح و ثبات در افغانستان و منطقه به دست آورد؛ اما ظاهرا فرمانده پیشین ارتش پاکستان نیز راه پیشینیان خود در مورد افغانستان را ادامه داد و سرانجام یکبار دیگر آرزوهای دیرینه کابل در عرصه صلح و ثبات و پایان جنگ، ناکام و بی نتیجه ماند.

همین امر، حکومت وحدت ملی را نسبت به صداقت، تعهد و وفاداری پاکستان به وعده های خود در این خصوص، دلسرد و سرخورده کرد و سیاست نزدیکی بی پیشینه و مشتاقانه به پاکستان، در این اواخر جای خود را به سردی و تیرگی و تقابل دو کشور و تلاش افغانستان برای انزوای بین المللی پاکستان داد.

با این حال، هنوز به نظر می رسد رویکرد کابل در قبال اسلام آباد، از انسجام و استحکام استراتژیک برخوردار نیست و مقام های حکومت وحدت ملی، بر پایه یک برداشت خام و غیر اصولی، هنوز هم امیدوار اند با تغییر مهره ها در ارتش و حکومت پاکستان، شاهد چرخش در سیاست های اسلام آباد در قبال کابل هم باشند؛ اما به تجربه ثابت شده است که این، خیالی خام و بی بنیاد است و هرگز راه به جایی نخواهد برد؛ زیرا سیاست های جاری پاکستان، ریشه در یک تاریخ روابط پرتنش و آغشته با سوء نیت دو کشور نسبت به همدیگر دارد و منشأ و مبنای آن، برخاسته از گره های کور و فروبسته ای مانند مسایل ارضی و مرزی، دوسیه دیورند، رابطه با هند و... است که تصمیم گیری در مورد آنها تنها با تغییر شرایط در این موارد، امکان پذیر است نه صرفا با آمد و شد مهره ها و چهره های سیاسی و نظامی در اسلام آباد یا کابل.
عبدالمتین فرهمند- خبرگزاری جمهور
Share/Save/Bookmark