تزریقات میلیاردی چین به اقتصاد بی رمق پاکستان
 
میانه نه چندان مناسب هند و چین از یکسو و تخاصم دیرینه و آشتی ناپذیر پاکستان و هند از سوی دیگر است که می تواند به نزدیکی بیش از پیش پاکستان و چین کمک قابل توجهی بکند.
تاریخ انتشار : دوشنبه ۳۱ حمل ۱۳۹۴ ساعت ۱۹:۲۵
کد مطلب: 64906
 
تزریقات میلیاردی چین به اقتصاد بی رمق پاکستان
 

شی جین‌پینگ؛ رئیس جمهور چین که قرار است به پاکستان سفر کند، سرمایه‌گذاری ۴۶ میلیارد دالری کشورش در پاکستان را اعلام می‌کند.
بخش عمده‌ای از این سرمایه‌گذاری صرف ساخت "مسیر اقتصادی چین-پاکستان" خواهد شد که بندر گوادر در جنوب غربی پاکستان در حاشیه دریای عرب را به منطقه سین‌کیانگ در غرب چین وصل می کند.
قرار است رهبران دو کشور درباره همکاری‌های امنیتی نیز گفتگو کنند.
در این سفر قراردادی ۲۸ میلیارد دالری امضا می‌شود و باقی مبلغ اعلام شده به تدریج منتقل می‌شود.
در جریان ساخت پروژه مسیر اقتصادی چین- پاکستان، شرکت‌های چینی با دریافت وام از دولت چین و بانک‌ها در این پروژه سرمایه‌گذاری می‌کنند.
این شبکه ارتباطی که حدود ۳ هزار کیلومتر خواهد بود از جاده، خط آهن و انتقال انرژی تشکیل می‌شود و پس از گذر از لاهور و اسلام آباد در کاشغر در غرب چین پایان می‎یابد.
حدود ۱۵.۵ میلیارد دالر زغال سنگ و انرژی‌های بادی، آبی و خورشیدی و همچنین بیش از ۱۰ مگاوات برق به چرخه انرژی پاکستان افزوده می‌شود.
قرار است یک خط کیبل نوری به ارزش ۴۴ میلیون دالر بین دو کشور کشیده شود.
با این حساب، به باور ناظران، پاکستان نیز عملا به میدانی برای اقتصاد پررونق و پیشتاخته چین تبدیل خواهد شد.
شکوفایی فرصت ها و امکانات بالقوه اقتصادی پاکستان، وضعیت درهم شکسته و بی جان اقتصاد همسایه جنوبی افغانستان را به صورت جهشی و یکباره، دگرگون خواهد کرد و فرصتی بی بدیل و استثنایی برای رشد و پیشرفت پاکستان فراهم خواهد کرد.
به باور تحلیلگران مسایل سیاسی و اقتصادی، اگر طرح های چین برای آینده اقتصادی پاکستان به سرعت به بار و بر بنشیند، این امر، به لحاظ استراتژیک، یک برد مهم و راهبردی برای چین در برابر امریکا در آوردگاه پاکستان به حساب خواهد آمد.
اگر پاکستان از نقطه نظر نظامی، امنیتی و سیاسی، تحت سلطه و مطیع سیاست های جهانی ایالات متحده است، بهره وری اقتصادی از پتانسیل های این کشور به کام چین می رود و این یعنی، با وجود تمام سرمایه گذاری ها و سلطه جویی های پیدا و پنهان غرب برای سلطه بر پاکستان، در نهایت، این چین است که برگ برنده میدان را در اختیار خود خواهد گرفت.
ضمن آنکه نباید فراموش کرد که پاکستان و چین، همکاری های بسیار وسیع و نزدیک نظامی و امنیتی نیز دارند که این امر، می تواند به کمک محرک های اقتصادی مذکور در بالا، حتی سلطه و استیلای غرب بر مقدرات نظامی، اطلاعاتی و سیاسی پاکستان را نیز تحت الشعاع قرار دهد و پاکستان و چین را به عنوان شرکای استراتژیک در برابر هند و اعراب در منطقه و امریکا و غرب در فرامنطقه قرار بدهد.
نکته قابل تأمل دیگر، میانه نه چندان مناسب هند و چین از یکسو و تخاصم دیرینه و آشتی ناپذیر پاکستان و هند از سوی دیگر است که می تواند به نزدیکی بیش از پیش پاکستان و چین کمک قابل توجهی بکند.
سفر سال گذشته رییس جمهوری امریکا به هند که در جریان آن، باراک اوباما، پاکستان را رسما مسؤول حمایت از جریان های تروریستی ضد هندی و دست داشتن در بمب گذاری های مرگبار چند سال پیش در بمبی معرفی کرد، افزون بر پیشینه تنش های جدی و شدید در روابط اسلام آباد و واشنگتن از جمله بر سر موضوع افغانستان، سران پاکستان را در نهایت به این نتیجه رسانده که امریکا با وجود روابط گسترده با پاکستان، نمی تواند شریکی استراتژيک و قابل اعتماد برای اسلام آباد باشد.
این فضا، زمینه را برای فرصت طلبی اقتصادی و سیاسی چین فراهم کرده است که در سراسر جهان در پی تعمیم سلطه اقتصادی و به تبع آن سیاسی خود است.
چین همچنین از اینکه پاکستان کانون تربیت و ترویج و صدور تروریزم و افراط گرایی است نیز احساس خطر نمی کند و آن را تهدیدی جدی در برابر سرمایه گذاری در ابعاد وسیع در این کشور نمی داند؛ زیرا بر پایه شواهد و یافته ها، این کشور با جریان های اصلی و پرقدرت تروریستی فعال در پاکستان نیز روابط و زد و بندهای نزدیکی دارد که نمونه بارز آن، اعلام همکاری این کشور در خصوص میانجی گری میان افغانستان و تروریست های طالبان مستقر در پاکستان بود.
با این حال نباید از نظر دور داشت که توسعه همکاری های اقتصادی و امنیتی چین و پاکستان، به همان میزان که برای دوطرف این معامله، سودمند و ثمربخش خواهد بود برای افغانستان به مثابه کشوری که با هردو کشور یادشده، مرز مشترک دارد، نمی تواند خبر امیدوارکننده و پرمنفعتی باشد؛ زیرا افغانستان از یکسو در صدد کاهش وابستگی اقتصادی به پاکستان است و از جانب دیگر، قدرتمندتر شدن این کشور در همه حوزه ها از جمله اقتصاد و امنیت را برای اقتصاد و امنیت خود تهدیدآمیز تلقی می کند.
محمدرضا امینی- خبرگزاری جمهور
Share/Save/Bookmark